متن زیر پاسخ جناب آقای وریا کوردستانی به کامنت جناب آقای حسینی است . آقای کردستانی عزیز بارها این مطلب را به وبلاگ من فرستاده ولی برای من قابل مشاهده نبود ناگزیر متن را از طریق ایمیل از ایشان گرفتم . ضمن عرض معذرت خدمت ایشان و آقای حسنی گرامی
با عرض سلام مجدد،
پاسخ به توضیحات جناب آقای حسینی، به ترتیب مطالب مطرح شده،د ر کامنت
ایشان:
-رشد و شکوفایی اقتصادی، بعد از رکود طولانی و ناامید کننده و سقوط
وحشتناک ارزش پول ملی ترکیه، از نقاط قوت دولت اردوغان است که اتفاقا
جزو
عوامل مهم اقبال و اعتماد مکرر مردم، به حزب عدالت و توسعه بوده است.
این
در شرایطی است که تعدادی از کشورهای عضو اتحادیه ی اروپا دچار بحران
عمیق
اقتصادی هستند. شاید برخی ازعلل کندی روند پيوستن به اتحاديه ی اروپا،
عوامل حاشیه ای مانند "وادار شدن اسراییل به معذرت خواهی از
کشوری دیگر،
برای اولین بار در طول تاریخ خود" باشد.
- آقای حسینی:آیا ورود نظامیان به صحنه ی قدرت، فقط در مصر عامل نجات
است
یا در هر کشوری(از جمله ترکیه، تونس و الجزایر) که مخالفین فکری ما با
فرایند های دمکراتیک به قدرت برسند؟
-روزنامه ی الاهرام رسانه ی دوستان مبارک است نه "ميدياي
اخوان". ضمنا
اخوانی ها زمانی مصمم به شركت در فرايند كسب قدرت شدند که پس از
انحلال
مجلس نمایندگان از سوی شورای نظامیان، امکان تداوم سلطه ی آنها
وبازگشت
تدریجی مبارک، باعث بروز نگرانی جدی در میان انقلابیون، و اعتراضات
گسترده ی خیابانی شده بود.
-همفکران مرسی به مشی بدون خشونت مشهور هستند. منطقی نیست با استناد به
رویداد مورد اشاره، مربوط به سه دهه پیش، - به فرض صحت- مجموعه ای
مسالمت
جو را به سمت خشونت برانیم. زیرا به یاد داریم که سه دهه پیش، اکثر
جریانات سیاسی منطقه، از روش های خشونت آمیز بهره می جستند.
-مقایسه ی مواردی از اختیارات رییس جمهور در قانون اساسی دوران مرسی
نسبت
به دوران مبارک (بازنگری 2007):
1- کاهش طول دوره ی ریاست جمهوری، از 6سال به 4 سال و محدود کردن امکان
ریاست مادام العمر، به حداکثر دو دوره. (ماده133)
2- انحلال هر دو مجلس شورا و شعب که قبلا جزو اختیارات رییس جمهور بود،
از وی سلب شده و طبق قانون جدید، رییس جمهور باید پیشنهاد انحلال را
به
رفراندوم عمومی بگذارد و در صورت عدم موافقت مردم با انحلال، باید خود
رییس جمهور از سمتش استعفا دهد.(127)
3- قبلا رییس جمهور فرمانده ی کل نیرو های مسلح بود که در قانون جدید،
این سمت به وزیر دفاع واگذار شده است. (196)
4- موارد فوق چندان کوچک و کم اهمیت به نظر نمی رسند. درضمن مایلم آقای
حسینی نیز "اختيارات بزرگ" را که"به شيوه اي لجام
گسيخته افزايش يافته
اند"، اعلام فرمایند.
-موارد برخورد با عوامل رژیم گذشته(سران رژيم از جمله مبارك ، پسرانش و
اكثر وزرايش،) بسیار کمتر از انتظار مردم بود. و مرسی از این بابت تحت
فشار بود و مردم، وی را متهم به عدم برخورد و بی کفایتی می کردند.
استرداد داراییهای چند ده میلیارد دلاری مبارک، با توجه به فقر گسترده
مردم، کف انتظارات بود که هیچ گاه محقق نشد زیرا برای تضعیف دولت جدید
و
تحقق کودتا، به آن اموال نیاز داشتند.
-از متن گزارش پزشکی قانونی، در خصوص علت مرگ عمر سليمان بی اطلاعم.
-احمد شفيق و دوستانش در امارات، با خیال راحت مشغول تدارک مقدمات
کودتا بودند.
-احدی از وابستگان رژیم سابق اعدام نشد.
-درگیری طرفداران دو تیم فوتبال در استادیوم پورت سعيد، موضوعی سیاسی
نبود ولی طرفین، چه در قالب درخواست مجازات قاتلین، و چه در جریان
اعتراض
به رای دادگاه- با تحریک بقایای رژیم مبارک- به خشونت متوسل شدند و
درگیری ها به تلفات انسانی بیشتر منجر شد. نیروهای امنیتی نیز، البته
در
مدیریت بحران اهمال کردند.
-تجمعات اعتراضی سیاسی، به نسبت همه ی کشور ها خاور میانه،بیشتر تحمل
می
شد. برای نمونه مرسی به جای برخورد با معترضین خشن مقابل کاخ ریاست
جمهوری، محل کار خود را به مکان دیگری تغییر داد.
-بنده نیز انتقاداتی به مواضع اخوان و مرسی، در جریان موسوم به بهار
عربی
و حکومت یکساله ی آنها دارم ولی کودتای نظامی را غیر قابل توجیه
دانسته و
آن را برای روند دمکراتیزاسیون منطقه، فاجعه بار می بینم. کشتار بی
رحمانه ی جمع کثیری از معترضین، از ثمرات حضور اسف بار نظامیان در
عرصه ی
قدرت سیاسی بود. امیدوارم طرفداران مرسی کماکان خویشتنداری نموده و
این
اقدامات خطرناک جوانان اخوانی را به انتقام وادار نکند و خشونت به
چرخه ی
معیوب مبدل نشود.