ز نشانه ای تصویری به متن

«رنه بری»عکاس سوئیسی تصویری از «ارنستو چگوارا »چریک آرژانتینی را در حال کشیدن سیگار برگ برداشته است که این تصویر از همة تصاویری که از این چریک مبارز به یاگار مانده است صلابت و استحکام وقدرت و در عین حال نگرانی و آینده نگری وی را بهتر و بیشتر نشان می دهد .
امروز خیلی از ما عکسی از یک پیرمردی کورد را دیدیم که به جای ماسک از «گونی پلاستیکی » استفاده کرده بود و این تصویر هم به شدت در شبکه های اجتماعی پخش و تکثیر می شود . متاسفانه در ذیل این تصویر متنی چند خطی را از آقای «اجلال قوامی » روزنامه نگار بزرگوار کورد و فعال حقوق بشر دیدم که هرچند قطعاً از سردلسوزی و به عنوان اعتراض به وضعیت نه چندان مناسب اقتصادی و مادی ما کوردها آن را به نگارش درآورده است امّا متاسفانه به نظر می¬رسد انتشار متن و تصویر مذکور کمک چندان و شایانی به انتقال این پیام ننماید و این نگاه شرق شناسانه« اورینتالیستی» متاسفانه تصویر واقعی مردم ما را در نظر « دیگری» تیره و سیاه نشان می دهد .ما در جهان معاصر بسی بیش از اینکه به ترحم دیگران محتاج باشیم به قدرت خویش نیاز داریم . درست است که آن پیرمرد کورد چگوارا نیست ولی این نشانه های تصویری به تعبیر بابک احمدی بسی بیش از متن می توانند جسارت ها و یا حقارت ها را منعکس کنند .آری به گفتة صائب تبریزی« اظهار عجز پیش ستمگر روا مدار / اشک کباب موجب طغیان آتش است»
به عنوان یک کورد من هم در این تصویر و خطوط چهره و پیشانی این پیرمرد بزرگ صلابت و مقاومت و جسارت را می بینم امّا به نظرم «دیگری» در چهرة او همان ماسکی را می بیند که همچون نقابی چهره چگواراوار وی را به تمامی پوشانیده است و این تصویر به همان نگاه شرق شناسانه کمک می کند که ما کوردها سالهاست که از آن رنج می بریم .

     حداقلی یا حداکثری دیدن رهنمودهای دینی در مبارزه با امراضی چون «کرونا»

یکی از تئوری­های دکتر عبدالکریم سروش ، در کنار تئوری­ قبض و بسط تئوریک شریعت بحث از حداقلی بودن و یا حداکثری بودن گزاره های دینی است . ایشان بر این باورند که ادیان در کنار رسالت اصلی خود که همانا هدایت و سلامت روحی و روانی آدمی است گاه در حوزه های دیگری نیز همچون علم، حقوق، بهداشت و.. نیز رهنمودهایی دارند که این رهنمودها با وجود تمام ارزش هایی که دارند اما برای انسان و جهان جدید کافی نیستند و ادیان در این موارد حداقل هایی را بیان کرده اند و مباحث تخصصی­تر و حداکثری رادر این حوزه ها به صورت کامل­تر و جامع­تر باید در خود این شاخه های علمی و معرفتی جستجو کرد .

این روزها در مورد بلیة خانمان­سوز »کرونا »خیلی­ها معتقدند که عمل به دستورهای پیشوایان دینی در ادیان و مذاهب مختلف برای مبارزه با این ویروس خطرناک کافی است و احتیاجی به بهرگرفتن از توصیه های علمی و پزشکی وجود ندارد . طبیعتاً همة افرادی که در این مورد اظهار نظر می­کنند به حداکثری بودن معارف دینی باور دارند و معتقدند که در متون دینی ادیان و مذاهب آن­ها در این مورد و موارد مشابه بالاترین و بهترین رهنمودها وجود دارد . به نظر می رسد این تلقی از دین هرچند ظاهراً دین را تنومند و فربه و قدرتمند نشان می دهد امّا چنین برداشتی کمک چندانی به مصائب زمینی و مادی انسان­ها نمی کند . همه می­دانیم که ویروس کرونا تنها مشکلی نیست که حیات مادی آدمی را در طول تاریخ به مخاطره افکنده است بلکه درگذشته نیز امراض بسیار خطرناک دیگری همچون طاعون ، آبله ، سل ، مالاریا ،جذام و هاری میلیون­ها انسان را به کام مرگ و نابودی کشانیده اند و در این میان کسانی که درمان و واکسن این امراض را ساخته­اند ،فلمینگ­ها و کّخ­ها و پاستورها و... بوده اند که در حوزه هایی خارج از ادیان به فعالیت مشغول بودند و بدون اینکه به تعارض با دین بپردازند در سایة تحقیقات خود به یافته های ارزشمندی دست یافتند و بشر را از شر این امراض نجات دادند .

در این روزهای حساس همة ما باید متوجه باشیم که اولاً تعالیم انبیا و پیشوایان دینی در تقابل و تضاد با یافته های علمی نیست و دوم اینکه ضروری است در کنار به کاربستن دستورات و رهنمودهای پیشوایان دینی خود،یافته های علمی دانشمندان حوزه طب و درمان را قویاً جدی بگیریم چون در تمام حوزه ها نهایتاً حرف آخر را و حداکثرها را متخصصان هر رشته اظهار می­دارند و خود پیامبر اسلام هم به این نکته اشاره دارند که : « اُدخِلوا الاَبیاتَ من ابوابها »یعنی برای ورود به خانه­ها از درها و راه­ها وارد شوید. در خاتمه امیدوارم خداوند مهربان تمام کسانی را که برای سلامت روحی و روانی و جسمانی انسان­ها تلاش می­کنند خصوصاً پزشکان و پرستاران و اصحاب بهداشت و درمان ـ را موفق و سالم و سربلند دارد .