وقتی آزادی را فقط برای بیان اندیشه ی خود می خواهیم ، وقتی کسی بر خلاف میل ما سخن می گوید ،به او دستور می دهیم که خفه شود ، وقتی از تمام هستی طلبکاریم و بر همه نقد داریم ولی تحمل نقد شدن را نداریم ،خیلی ساده باید گفت که « دیکتاتوریم » شاید شیرکو بی کس این شعر را در چنین حال و هوایی نوشته که :آزادی چراغی است که فقط راه را دور می کند.